به گزارش خبرگزاری حوزه، در یکی از شبهای احیای ماه رمضان ۱۳۱۸ش، که مرحوم آیتالله بروجردی در بروجرد منبر رفته بود، مداح پیش از سخنرانی ایشان اشعاری در مدح علم و علما خواند. وقتی مداح به اشعاری در مدح خود آیتالله بروجردی رسید ایشان مثل کسی که در حال شنیدن مصیبت باشد دستشان را روی صورت گرفتند و بعد از تمام شدن مداحی بدون مقدمه فرمودند: مگر من با آقایان چه کرده ام که به من توهین میکنند؟!» همهمهای در بین حضار به وجود آمد و همه از اینکه، کسی به ایشان توهین کرده متعجب شدند آیا در بین راه کسی ایشان را اذیت کرده است؟!
آقا با اشاره دست مردم را ساکت کردند و فرمودند: «این آقا مداح مطالبی را به من نسبت دادند که یا من واحدم یا فاقد. اگر فاقد باشم انصاف شخصی به وصفی که فاقد است عین اهانت است و اگر احیاناً واجد باشم بنده هستم و بنده هر کس، که باشد به جز ذوات ائمه معصوم علیهمالسلام در پیشگاه خداوند مقصر است. شما کجا دیدید که از شخص مقصر تعریف کنند؟! بعد از این شاهد چنین مطالبی نباشم.»
منبع: هزار و یک حکایت اخلاقی
نظر شما